tl;dr_

Owce biegają na polu,
Żul śpi w monopolu.
W sklepie - rzecz jasna,
A moja suknia jest za ciasna.

To nie ja byłam Renią,
To nie ja bekłam w drzewo!
To ona gra na skrzypcach!
Macham kijem - mach, mach.

Weronika siedzi na ławce,
I puszcza latawce.
Jej brat płacze, bo ma dwa miesiące,
A bliźniaczki są śpiące.

Gram w gry,
Po trawniku biegają psy.
Szczupak śpiewa po chińskim języku.
Uspokój się, Eryku!

Drôle

Kasztany lecą z nieba.
Och, proszę, przebacz!
Mewa sra na budynki.
Ania bierze witaminki.

Instrumenty grają,
Bo wrony fruwają.
Niebo staje się czarne,
A życie marne.

Melodia coraz wolniejsza,
Bluza ma jest od Twej luźniejsza.
Ludzie już z krainy uciekają.
,,Pomocy!" - wołają.

Miasto już opustoszało,
Jedynie kilka wron zostało.
Gdzie uciekli? Czemu?
Czy brakowało im tu dżemu?

Anioł gra na fujarce,
Czy ja jestem w bajce?
Moja bajka, mój świat.
Siedzi obok mnie mój brat.

Miasto puste, ale piękne.
Wrony znudzone i smętne.
A ten gra dalej, płacząc,
I o gałęzie drzew stopami hacząc.

Złote i jesienne liście przysypują puste domy,
Łyse stają się drzew korony.
Anioł już zasypia,
Instrument upuszcza i oczy zamyka.

Chciałbyś być na Ziemi sam.
Ale spójrz przez okno, o tam.
Czy bez nich wszystkich życie miałoby sens?
Pomyśl jeszcze raz - to nie sen.

Fructus poetry.

Dlaczego mleko jest białe?
Myślę, że dlatego, iż moje zęby są stałe.

Tymon śpiewa.
Ech, zerwała się ulewa.

Wiatr wieje!
A w Andrzejki wosk się leje.

Skąd się wzięła Nasza Planeta?
Odpowiedź na to pytanie zna Żaneta.

Patrzę przez okno. Noc nadeszła,
Weronika na dach weszła.

O rety, o rety,
Zosia wpieprza kotlety.

Niedługo Walentynki,
A ja szukam mojej spinki.

Jestem już zmęczona,
Kasia jest rozleniwiona.

Karajan Line

Była sobie droga świnia,
nazywała się Minia,
i się z krowami puszczała,
włosy nawet zapuszczała.

Zapuszczała... ale włosów nie miała.
I w gacie kisiel lała.
O rodzinie zapomniała,
Bo dobrego fryzjera szukała.

Dziwna to historia,
A ja - rybka Loria,
Powiem Wam, że
Wolę żyrafę.